165 - Το Κελλί του μοναχού Γαβριήλ (Καπετάν Γιαγλή)
Πρόσφατα βρέθηκα στο Ιβηρίτικο Κελλί του Τιμίου Προδρόμου, 45 περίπου λεπτά βόρεια των Καρυών. Ήταν τη Δευτέρα 9 Μαρτίου, ημέρα που οι Αγιορείτες γιορτάζουν την Α΄ και Β΄ Εύρεση της Τιμίας Κεφαλής του Ιωάννου του Προδρόμου (24 Φεβρουαρίου).
Ο ιερομόναχος Μακάριος, Γέροντας του Χιλιανδαρινού Κελλιού Μαρουδά, τέλεσε την Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία. Στη συνέχεια ο Γέροντας του Κελλιού Γεώργιος μας πρόσφερε τη σπεσιαλιτέ του «ριζόγαλο» φτιαγμένο με ταχίνι αντί για γάλα. Τα συγχαρητήρια μοναχών και λαϊκών τον έκαναν να αισθάνεται άβολα, παρόλο που ο π. Γεώργιος είναι γνωστός για τις μαγειρικές του ικανότητες.
Στις φωτογραφίες που ακολουθούν και είναι από την Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία, το αγιορειτικό θυμίαμα γίνεται «ορατό» από τις ακτίνες του ανατέλλοντος ηλίου.
Το Κελλί του Τιμίου Προδρόμου συνδέεται με τα τελευταία χρόνια της ζωής του επί σειράν ετών Αρχισερδάρη της Ιεράς Κοινότητος, Αρχηγό των δύο ενόπλων σωμάτων που διεκινούντο και στις δυο πλευρές του Αγίου Όρους προς πάταξι των κομιτατζήδων, Πολιτάρχη της Ιεράς Επιστασίας των Καρυών και ατρόμητου Μακεδονομάχου της Χαλκιδικής και της Κεντρικής Μακεδονίας, Καπετάν Γιώργου Γιαγλή.
Ο Γεώργιος Γιαγλής, του Θεοδώρου και της Ασημίνας, γεννήθηκε στην Ιερισσό της Χαλκιδικής το 1869. Τα κατορθώματά του και η συμβολή του στον Μακεδονικό Αγώνα περιμένουν ακόμη την γραφίδα του ιστορικού που θα γράψει τη βιογραφία του για να εξοφλήσει η Πατρίδα, κατά κάποιο τρόπο, το χρέος της προς αυτόν.
Εδώ θα αναφέρω μερικά γεγονότα από τη ζωή του στον Αθω, παρμένα από το βιβλίο του Επισκόπου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου, ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΑΘΩΝΑ.
Γνωρίζοντας σπιθαμή προς σπιθαμή ολόκληρο το Αγιον Όρος, αφού για πολλά χρόνια ήταν Αρχισερδάρης, προτίμησε το Ιβηρίτικο Κελλί του Τιμίου Προδρόμου για τον λόγο ότι σ' αυτό μόναζαν πατέρες συμπατριώτες του, από την Ιερισσό.
Θεοσεβής και ευλαβέστατος σε όλη του τη ζωή, εξέφρασε την ύστατη επιθυμία του να καρεί μοναχός. Οι γεροντάδες, κατά την τάξη, την γνωστοποίησαν στην κυρίαρχη Ιερά Μονή των Ιβήρων, η Σύναξη της οποίας έδωκε την προς τούτο έγκριση (ευλογία) και ο μέχρι χθες φοβερός Καπετάν Γιαγλής, εν άκρα ταπεινώσει και επικλήσει ελέους και σωτηρίας από τον Πανάγαθο Θεό, εκάρη μοναχός, μετονομασθείς Γαβριήλ. Ο π. Δαμασκηνός (+2004), Γέρων του Κελλιού ήταν κυρίως εκείνος, που τον γηροκόμησε με αγάπη, υπομονή κα αφοσίωση και του «έκλεισε τα μάτια». Ο Καπετάν Γιαγλής-Μοναχός Γαβριήλ εκοιμήθη εν Κυρίω τον Δεκέμβριο του 1946, σε ηλικία 77 ετών.
Μια μικρή παρένθεση εδώ για τον Γέροντά του τον Δαμασκηνό. Ο π. Δαμασκηνός γεννήθηκε το 1912 και το 1919 ήρθε στο Κελλί όπου μόναζε ένας θείος του. Σε ηλικία 16 ετών τον έστειλαν «έξω» για να δει τον κόσμο και να διαλέξει. Σε δύο χρόνια ξαναγύρισε και μέχρι την κοίμησή του, το 2004, μόνασε στο Κελλί του Τιμίου Προδρόμου, συνολικά 83 από τα 92 χρόνια της ζωής του.
Γυρίζουμε στον Καπετάν Γιαγλή η ευλάβεια του οποίου στα θεία και ιερά ήταν πάντοτε δεδομένη και έκδηλη και η πεποίθηση ότι ο Θεός του ήταν βοηθός στους αγώνες του ακράδαντη.
Μικρά μέρη λειψάνων αγίων χορηγούν τα Μοναστήρια, κατόπιν αποφάσεων των Συνάξεών των, όταν επισήμως ζητούνται για εναπόθεσή των σε εγκαίνια ιερών ναών. Τιμίου όμως Ξύλου ποτέ, ουδέ ελαχιστομορίου.
Ποτέ δεν ακούσθηκε ποιος τον κατήχησε σχετικώς και τον εφοδίασε με τεμαχίδιο Τιμίου Ξύλου «για να μη τον πιάνει βόλι». Κι εκείνος το ασπάσθηκε με ευλάβεια, προσευχήθηκε στο Χριστό θερμά και ακολούθως, για να μη το χάσει ποτέ, με το κοφτερό του μαχαίρι έκανε στο μπράτσο του μικροτομή και το «έθαψε» μέσα. Γρήγορα έγιανε η «πληγή», αντρίεψε ακόμη πιο πολύ το φρόνημά του, αποκάλυψε το μυστικό στα παλικάρια του και συνέστησε σε όλους να πάψουν πλέον να του συνιστούν προσοχή και προφυλάξεις κατά τις συμπλοκές και μετακινήσεις. «Με φυλάει το Τίμιο Ξύλο, δε με βρίσκει εμένα βόλι. Ούτε σε μάχη ούτε από μπαμπεσιά θα πάω. Όταν έρθ΄ η ώρα μου σε κρεββάτι θα πεθάνω», συνήθιζε να λέει.
Πολλά χρόνια μετά την κοίμησή του, μέλος της συνοδείας του Πνευματικού του αποκάλυψε την εξής εξομολόγηση:
-Θέλω ν΄ ακούσουνε τ΄ αφτιά μου τη διαβεβαίωσί σου, Πνευματικέ, για ν΄ αναθαρρήσει και γλυκάνει η ψυχή μου από ελπίδα πως θα δω πρόσωπο Θεού και Παράδεισο. Δεν σκότωνα για να σκοτώνω. Για την Πατρίδα και τ΄ άγια της τόκανα. Με βαραίνει όμως και με πονάει, που στα γιουρούσια, στις μάχες και στο για να προστατευθώ και προστατέψω, έκανα έτσι, που «χάθηκαν» κι΄ «άφταιγοι». Τα ξέρεις όλα. Σκληρός ο πόλεμος. Σου πετρώνει την καρδιά, σου θολώνει το μάτι. Είχα, βλέπεις, στο λαιμό μου και στην υπακοή μου και ένα σωρό παλικάρια. Αλλά για όλους ήμουν υπεύθυνος εγώ. Πές μου ο Θεός θα με σχωρέσει;
Δυστυχώς η οικονομία ενός blog δεν επιτρέπει την αντιγραφή πολλών σελίδων ενός βιβλίου. Στα ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΑΘΩΝΑ του Επισκόπου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου, σελ. 410-428 υπάρχουν πολλές και ενδιαφέρουσες πτυχές της ζωής του Καπετάν Γιαγλή στο Αγιον Όρος.
Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από το εσωτερικό του Κελλιού του Τιμίου Προδρόμου και από τον περιβάλλοντα χώρο.
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας
Αφήστε σχόλιο